Shown for the first time in the United States, this comprehensive collection of ukiyo-e paintings brings the “floating world” and its metropolitan amusements to life.
Ege’nin tuzu havada asılı kalırken, gün battığında Bodrum kendine özgü bir dönüşüm
yaşar. Işık katılaşır. Gölgeler yumuşar. Ve o kısa, büyülü aralıkta, gündüzün bitmediği,
gecenin henüz başlamadığı o nefes tutma anında, bir şeylerin mümkün olduğu hissedilir.
Daha büyük, daha güzel, daha bir şeylerin.
Bu sergi, tam da o anda yaşar.
Private collection 2158. Courtesy of the artist and Mrs.
Simurg, tek bir kuş değildir. Simurg, binlerce kuşun birlikte aldığı bir karar; ortak bir
yolculuğun sonunda varılan bir gerçektir. Eski hikaye şöyle söyler: Otuz kuş uzun ve
yorucu bir yolculuğa çıkar, efsanevi Simurg’u aramak için. Dağları aşar, çölleri geçer,
benliklerini yitirir ve en sonunda varılan tepeye ulaştıklarında şunu keşfederler, Simurg,
hep kendileriydi. Bir aradayken.
Bu hikayeyi seramiğe işledik. Toprağa, ateşe ve sabra.
Sergideki her eser kendi başına tamamdır; kendi formunu, kendi sesini, kendi rengini taşır.
Yine de yan yana geldiklerinde, rafta, duvarda, aynı odanın havasında, aralarında bir
akrabalık belirir. Kanatlar soyutlanmış, tüyler düz çizgiye indirgenmiş, gözler
sessizleştirilmiş; ama uçuş kalıcı kılınmıştır. Luis Barragán’ın duvarları gibi: minimal,
mutlak, içine kapatan. Ve tam o yüzeyin üzerinde, beklenmedik bir yerde, işte orada
zenginlik patlar. Yoğun süsleme, detayın detayı, boyayla seramiğin karşılaştığı kırılma
noktası.
Bodrum’un yabani çiçekleri gibi. Beyaz kireç duvarın dibindeki mor, sarı, kor kırmızısı.
Kaplar el izini taşır; büyük ve küçük, kaba ve zarif, dolu ve neredeyse boş. Duvar resimleri
katman katman iner, tıpkı gün batımının birbirini izleyen tonları gibi: önce kavurucu
portakal, sonra tereddütlü pembe, en sonunda o derin, kuytu mavi. Seramik objeler
konuşmaz; ama konuşulacak şeyler bırakır.
Bunlar; birlikte güçlenmenin, korkusuzluğun, birbirini taşımanın biçimleridir.
Yazın Bodrum’da olmak seçilmişliğin sessiz bir kutlamasıdır. Aynı ışığı paylaşmak, aynı
denizi görmek, aynı sofraya oturmak, bunlar tesadüf değildir. Ve bu sergi, tam da bu anın
içine yerleşmiştir: evinizin en güzel köşesine taşınmayı bekleyen, sezonun bitmesinin
ardından da o ışığı tutan eserlerle.
Her parça özgündür. Yinelenmeyen. Yalnızca bir kez var olan.
Simurg bir yerde beklemiyor. Simurg, bir araya geldiğinizde ortaya çıkıyor.
Payam Latifi Hakkında
- İran’daki ilk sanat eğitiminin ardından Türkiye’ye yerleşti.
- Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Cam Bölümü’nü birincilikle bitirdi ve aynı bölümde yüksek lisansını tamamladı.
- Köken, kimlik, görünmezlik ve aidiyet gibi temaları işlediği eserlerini yurt içi ve yurt dışında sergilemektedir.
- Sanat çalışmalarını Ankara’daki stüdyosunda sürdürmektedir.
